Green's profileAll for None ... None fo...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
All for None ... None for AllAugust 20 อะ งู กูละเซ็ง (จากกลางลำไย)*เรท ฉ. ฉิ่ง* นะแจ๊ะ
คำเตือน :: บล็อคเรื่องนี้ประกอบด้วยเนื้อหาที่ไม่สุภาพ
เด็กที่อ่านควรได้รับการชี้แนะจากผู้ใหญ่
และโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างสูงลิ่ว
-------------------------------------------------
เพลง A Ngu Gulazeng (จากกลางลำไย)
ถึงแม้ว่ามันจะไกลสุดไกลแสนไกล
และเชื้อมันคงจะวิ่งไปเพียงครึ่งร่างกาย
ในวันที่ฉันเกิดอาการขาชาคราวนั้น
ฉันเหมือนได้เห็นรอยแดงที่ลำไย
แต่จากตรงนี้ จะอีกไกลมั๊ย
ตุ่มคันลามแล้วจากลำไย
ฉันไม่รู้ว่ามันจะนานเท่าไหร่
เชื้อมันวิ่งแสนจะยาวไกล
คันตูดชิบหาย
ฉันไม่รู้ว่ามันจะนานเท่าไหร่
ฉันเองก็พร้อมเกาเข้าไป
จะเกาให้ลำไยบวม
Mo Me HarMorTruaj Passava Gor Mai Jer
(โมเมหาหมอตรวจ ปัสสาวะก้อไม่เจอ)
Mo Me MorRabob Prasart Gu Gor Young Kun
(โมเมหมอระบบประสาท กูก็ยังคัน)
Mo Me Mang Tuk Wan Until Chua Rok Maeng To
(โมเมแม่งทุกวัน อันทิล เชื้อโรคแม่งโต)
Gu Lei Pai Show Hai Mor Pew Nang
(กูเลยไปโชว์ ให้หมอผิวหนัง)
จับตูดตอนนี้ เจ็บเข้าใจมั๊ย
ใครคิดแต๊ะอั๋ง ไปให้ไกล
ฉันไม่รู้ว่ายามันแพงเท่าไหร่
ฉันเองก็พร้อมจะก้าวไป ..
เอ ที เอ อี เยยยม <<จริงๆคือ ATM แต่เวลาร้องเอื้อนเสียงด้วย>> ฉันเมื่อรู้ว่ายาราคาเท่าไหร่
3000 ยังน้อยเกินไป ..
A Ngu Gulazeng (อะงู กูละเซ็งงง) เอาเท่านี้พอ ไม่ต้องจบเพลง
แต่งไปเกาตูดไป
รู้ใช่ป่ะว่านี่คือโรครัย ฮ่าๆๆ July 11 วันหยุด 12 วันข่าวดีรึปล่าว สำหรับกุ
คือ กุหยุดยาว
เริ่มตั้งแต่เสาร์นี้
1. หยุดเสาร์-อาทิตย์
2. หยุดจันทร์ อังคาร พุธ เพราะไม่มีเรียน
3. หยุด พฤหัส-ศุกร์ เพราะเป็นวันสำคัญทางศาสนา (ปกติเรียนพฤหัส-ศุกร์) 4. หยุดเสาร์-อาทิตย์ 5. หยุดจันทร์ อังคาร พุธ เพราะไม่มีเรียนอีกแหละ รวม 12 วัน
กลับมาเรียนอีกทีก็วันที่ 24 กรกฎาคม o_O!!
อยากจะบอกว่า หยุดยาวกว่าตอนกุปิดเทอมซัมเมอร์อีก July 01 ปล่อย4. ณ เพลาหนึ่ง ฉันรั้งเจ้าไว้
ฉันเจ็บ
ปล่อยให้เจ้าบินไป...
ฉันสบายใจ
แล้วจากนั้น เจ้าก็บินกลับมาบ้างเป็นบางคราว
เพราะเราตัดกันไม่ขาด
1. เจ้าอีกตัวหนึ่ง ที่ฉันปล่อยให้บินไป
แม้เจ้าจะไม่บินกลับมา
แต่ฉันก็สบายใจตั้งแต่ปล่อยเจ้าไป
3. เจ้า...ที่ฉันไม่คาดคิดว่า
จะมีสายใยถึงกัน
แต่ทว่า . . . เจ้าบินมา
บาดเจ็บ...ให้ฉันช่วย
จนบัดนี้ เจ้าเริ่มกระพือปีกบินได้อีกครั้งอย่างร่าเริง
ให้ฉันได้ชื่นชมในความงาม และเกียรติยศของเจ้า
2. เจ้า...เจ้า
ฉันไม่เคยรั้งเจ้าไว้มาก่อน
แต่เจ้าบินมาเกาะที่ไหล่ของฉันในบางเวลา
และขับขานบทเพลงอันไพเราะให้ในยามเหงา
ฉันขอบคุณ...
5. มีเจ้าอีกตัวหนึ่ง
ซึ่งฉันรั้งไว้ทั้งยามหลับแลตื่น
เจ้าจงดีใจไปพร้อมๆกับฉัน
เพราะเราทั้งคู่กำลังจะมีอิสรภาพร่วมกัน
...ฉันจะปล่อยเจ้าไป
จะบินกลับมาหรือไม่ ก็เรื่องของเจ้า
ฉัน...ยังไงก็สบายใจ
และขอให้เจ้ามีความสุขนะ
------------------------------------------------
June 23 ป่วนจิตหว่ะตอนนี้ในใจมี bias (เป็นประเภท"ความโน้มเอียงเพราะชอบ")
มีกิเลส(ที่หนา) และความค้างคาใจ
การที่เราไม่กล้าทักคนๆนึง เพราะกลัวว่าจะถลำลึกไปชอบเค้ามากขึ้น
นั่นเกิดจากการเรียนรู้แล้ว (เพราะอดีตเคยเลือกทางที่ว่า จะทัก แล้วผลออกมาคือรู้สึกแย่)
ทั้งๆที่กิเลสก็สั่งว่า ไปทักซะ
แต่สมองก็ใช้ความคิดที่เจ้าของร่างกายคิด(ว่าเป็นทางที่ฉลาดกว่าในการเอาตัวรอด)
มันมีความขัดแย้งกันอยู่ใน 2 สิ่งนี้
บางคนอาจคิดว่า ทำไมกุต้องทำเรื่องง่ายๆให้เป็นเรื่องยาก
แค่ทักก็จบแล้ว
จริงๆแล้ว เป็นเพราะกุเข็ด
มีหลายครั้งที่ทักไปแล้วกุก็คิดมาก และคาดหวัง และ ฯ ล ฯ
อีกอย่างนึง กุฝันเห็น คนๆนั้น 3 วันละ ใน 1 สัปดาห์นี้
คนที่กุฝันถึง จะว่าชอบ กุก็ชอบนะ
แต่กุไม่คิดว่าจะมาจู่โจมถึงในฝัน - -'
ฝันก็เป็นแค่ฝันแหละ
อย่าไปสำคัญไรกับมันมาก
พลอยมีแต่จะขัดขวางความงอกงามของกุ
ไว้เมื่อไหร่กุขจัดความรุสึกนี้ไปได้ ค่อยทักเค้าละกัน
กุคงจะสบายใจกว่านี้มากมาย
June 15 ส่วนเกินเคยไหม...
เมื่อคุณอยู่ท่ามกลางคนมากมาย
คุณกลับรู้สึกว่า
คุณคือส่วนเกิน
เคยไหม...ที่คุณรู้สึกว่า
มีกำแพงที่มองไม่เห็น
กางกั้นไม่ให้คุณเข้าไปหาพวกเขาเหล่านั้น
ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมานี้
หลายๆคนเผชิญกับความรู้สึกดังกล่าว
มีทั้งคนที่ผมรู้ และอีกหลายคนที่เก็บซ่อนมันไว้
และแล้ววันนึงผมก็ได้เจอกับตัวเอง
ถึงได้รู้ และเข้าใจ
ว่ารสชาติของมันเป็นยังไง
ไม่แปลกหรอกครับที่ผมจะมีความรู้สึกนี้
เพราะผมเป็นคน...
และโชคร้ายที่ผมเห็นแก่ตัว
เลยมองเห็นแต่ความเจ็บปวดของตัวผมเอง
เห็นตัวเองจมกับพายุแห่งความรู้สึก
ซ้ำร้ายยังบังอาจสงสารตัวเองอีกซะด้วยสิ
ความรู้สึกในตอนนั้น ราวกับผู้ที่ถูกทอดทิ้ง
แล้วผมจะไปโทษใครได้เล่า
ในเมื่อผู้ร้ายตัวจริงคือผมเอง
ผมผิดเองที่เลือกที่จะเดินมาเส้นทางนี้
ผมผิดเองที่ปล่อยให้ความคิดเหล่านี้คุกคามเข้ามาในจิตใจ
ใคร ใคร และใครต่อใคร
เขาก็เป็นของเขาอย่างนั้น มีชีวิตในแบบของเขา
และผมเป็นใคร ที่พวกเขาจะต้องมาให้ความสำคัญ
นั่นแหละคือความไม่รู้จักพอของผม
เพียงแค่ความรู้สึกที่ว่า...ไม่อยากจะเป็นผู้ที่ถูกลืม
ช่างน่าสมเพช...
คนอื่นเขาทำอะไรกันมากมาย
แต่ผมไม่...
และนั่นก็สมควรแล้ว ที่มันจะต้องลงเอยอย่างนี้ในที่สุด |
Thanks for visiting!
Pickku Pickkuwrote:
Sept. 16
.. NuPloy ..wrote:
แกเปิดเทอมแล้ว แงๆ ยังไม่อยากเรียนเลย--*
Oct. 29
.. NuPloy ..wrote:
เราว่า space สีน้ำตาลมันดูเหงาๆอะแต่ก็แฝงความอบอุ่นไว้เล็กๆ
Oct. 7
|
||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
